„Jeśli zabijesz moje dzieci, ja zabiję twoje”

                                                   Wirtuozka dziennikarstwa

„Mała dziewczynka bez porządnych butów”[1] – tak rysowało się życie kobiety, która została później okrzyknięta najlepszą i najsłynniejszą dziennikarką na świecie. Tytan pracy, do bólu niezależna. Kontrowersyjna, łamiąca konwenanse, uwielbiana lub znienawidzona – taka była Oriana Fallaci.                                      

                                                    Geniusz dziennikarstwa

„Perfekcja” – to słowo było jej drugim imieniem. Fallaci chciała mieć wpływ na rozmiar kolumn w tekście i krój czcionki, miała obsesję na punkcie słów – odpowiedni ich dobór był dla niej świętością. Jej teksty napływały do redakcji kilkanaście razy, gdyż zawsze była z czegoś niezadowolona, nieustannie coś kreśliła i korygowała. Nie umiała powiedzieć „dosyć”, kiedy artykuł był skończony. Pisarstwo ceniła wyżej niż dziennikarstwo, o czym świadczy fakt, iż na swoim nagrobku kazała wyryć słowo „pisarka”, gdyż ta profesja jej zdaniem rzeczywiście mogła napawać dumą. Stworzyła własny dekalog sztuki literackiej, dyktując w pewnym sensie zasady właściwego komponowania tekstu. Nie lubiła, kiedy jej książki były tłumaczone przez innych (znała tylko dwa języki obce: angielski i francuski); bała się, że ktoś nie dobierze odpowiednich wyrazów, a przez to jej utwór straci swój właściwy wydźwięk.

Kiedy pisała, rzeczywistość poza piórem i kartką dla niej nie istniała – potrafiła zamknąć się w swoim domu na długi czas i zapomnieć o wszystkim, rozmyślając wśród kłębów dymu papierosowego[2] nad kolejnymi linijkami.  Uwielbiała czytać na głos to, co stworzyła, liczył się dla niej nawet numer w tytule czy ilość kolumn. Dziennikarstwo ją pochłaniało – to, co robiła, nie było niczym innym, jak otwieraniem oczu społeczeństwa i przedstawianiem mu nowej perspektywy (doskonale widać to w książce List do nienarodzonego dziecka). Każda jej publikacja była arcydziełem sprzedającym się w milionach egzemplarzy i tłumaczonym na wiele języków – Fallaci swoim talentem zachwyciła nawet Jana Pawła II[3].

           

[1] O. Fallaci, Wściekłość i duma, Wydanie pierwsze, Warszawa 2003.

[2] R. Grzela, Podwójne życie reporterki. Fallaci. Torańska  Warszawa 2017. Oriana nieustannie paliła papierosy. Grzela.

The following two tabs change content below.
Natalia Nigborowicz

Natalia Nigborowicz

Jestem Natalia, pasjonują mnie podróże i odkrywanie świata. Wolny czas chętnie poświęcam dobrej książce. Zawsze przegrywam z kawałkiem czekolady.
Natalia Nigborowicz

Ostatnie wpisy Natalia Nigborowicz (zobacz wszystkie)