Ja mam do poezji stosunek pragmatyczny

Takie spotkania pamięta się długo. Były wzruszenia i humor, a sam gość – klasa sama w sobie. Wszystko było takie (nad)zwyczajne. 

16 marca gościem KUL-owskich spotkań literackich był wybitny literaturoznawca, publicysta, tłumacz i wykładowca akademicki dr hab. Michał Rusinek. Jego wieczór autorski „Wszystko (nad)zwyczajne. Michał Rusinek – rozmowa o Wisławie Szymborskiej i literaturze” był spotkaniem niesamowitym, pełnym wzruszeń i humoru, mistrzowsko poprowadzonym przez dr Małgorzatę Peroń z Instytutu Filologii Polskiej KUL. Michał Rusinek był sekretarzem Wisławy Szymborskiej, obecnie prowadzi Jej fundację. Pracuje na Wydziale Polonistyki UJ, gdzie prowadzi wykłady z teorii literatury i retoryki. Bywa tłumaczem z języka angielskiego, pisze książki zarówno dla dzieci, jak i dorosłych, a także teksty piosenek czy felietony[1].

Pisanie książki wspomnieniowej, a taką jest „Nic zwyczajnego. O Wisławie Szymborskiej”, nie należy do zadań łatwych. Sam Autor wspomniał, że największą przeszkodą jest pamięć, do której zaufania mieć nie można – jest ulotna, ma tendencje do zmian rzeczywistości. Z tej przyczyny między innymi powstała biografia Noblistki. Jej autor stwierdził jednak, iż zrobił to także dla siebie – była to swoista forma żałoby, której nie dane mu było przeżyć we właściwym czasie.

W trakcie rozmowy padło pytanie, czy czytelnicy mogą spodziewać się nowych publikacji. A jest na co czekać! Jeszcze w tym roku ukaże się pozycja ważna ze względów literacko-politycznych, a mianowicie korespondencja Wisławy Szymborskiej i Zbigniewa Herberta. Planowane jest również wydanie wyboru publicystyki Noblistki oraz książki dla dzieci.

Był także czas na pytania od słuchaczy, i szczególnie jedno przyniosło niebywale ciekawą odpowiedź. Michał Rusinek, zapytany o to, czy lubi poezję jako taką i jak odbiera twórczość Wisławy Szymborskiej, odpowiedział, iż do poezji ma stosunek pragmatyczny. Wcześniej w swej wypowiedzi powołał się na dwie szkoły oceny literatury – platońską, czyli właśnie logiczne i konstruktywne odzwierciedlenie rzeczywistości oraz, za Arystotelesem, na literaturę autonomiczną, taką, która nie musi spełniać żadnych standardów i może dowolnie zmieniać rzeczywistość. Wskazał jednak, że poezja Noblistki łączy w sobie te dwa poglądy, daje język na wszystkie sytuacje życiowe. Jest po prostu z życia wyrastająca i to życie opisująca, zachowując tym samym magię i tajemniczość właściwą tylko sobie.

Spotkanie autorskie obfitowało w humor i ciekawe opowieści, czyniąc Szymborską bliską przeciętnemu życiu, o ile można tak to ująć. Co więcej, spotkanie dawało przeświadczenie, że jest Ona wciąż obecna – w poezji, w pamięci tych, którzy mieli zaszczyt z Nią pracować oraz w sercach czytelników. Sekretarz Noblistki wspominał ją z wyraźną czułością, lecz bez poczucia taniego sentymentalizmu, dzięki czemu dyskusja zyskała tak pozytywny odbiór.

Autorką zdjęć jest Oliwia Flis.

[1]  Informacje na: www.michalrusinek.pl/ogolnie

The following two tabs change content below.
Wiktoria Frej

Wiktoria Frej

Studentka dziennikarstwa i komunikacji społecznej. Zakręcona, co widać na załączonym obrazku. Już dawno postanowiła dorosnąć dopiero na starość. Bez wzajemności zakochana w Czesławach swojego życia, ponadto w dobrych książkach i jedzeniu. Ceni słowo pisane ponad wszystko.